หากเอ่ยคำว่า แม่จันใต้ หลายคนคงไม่รู้จัก เราก็เคยเป็นหนึ่งในนั้น แต่เมื่อได้ไปสัมผัสแล้วต้องบอกว่าที่นี่มันน่าหลงไหล และน่าสนใจมาก โดยเฉพาะ คนดื่มชา หรือกาแฟ เพราะกาแฟแม่จันใต้ถือว่าเป็นเอกอุ และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

ห่างจากเมืองเชียงราย 95 กม. แม่จันใต้อยู่ติดกับขอบจังหวัดซึ่งติดๆกับเชียงใหม่ อยู่ใน แม่สรวย จ. เชียงราย ที่นี่เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่ยังคงรักษา ประเพณี วัฒนธรรม และความเชื่อเอาไว้อย่างเคร่งครัด

มายังถิ่นกาแฟ หากไม่ได้ลิ้มลองรสชาติของมันซะหน่อย ถือว่าผิด เราไปกับทีมงานทั้งที่ชอบกินกาแฟและไม่ชอบกิน แต่ทั้งสองกลุ่มก็ได้ลิ้มลองรสชาติของมัน ที่สำคัญมันไม่ได้จบเพียงแค่แก้วเดียว เพราะอากาศหนาวๆ กับเครื่องดื่มร้อนๆ หอมๆ เป็นอะไรที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

มีบางคนในกลุ่มเราแซวว่ากินขนาดนี้จะนอนหลับไหม ลุงชีตา ชือปา นักดริปกาแฟตัวพ่อประจำหมู่บ้านแม่จันใตบอกว่า กินไปเถอะหลับสบาย

ณ เวลาตีสาม เรายังข่มตานอนหลับไม่ได้ ประกอบกับเสียงไก่ที่เริ่มขัน ทำให้คืนนั้นได้นอนหลับจริงๆ ไม่ถึง 2 ชม. ก่อนที่จะรีบตื่นไปชมดวงอาทิตย์ขึ้น
ย้อนกลับไปในเย็นวันแรก การต้อนรับขับสู้ของที่นี่เป็นกันเองมาก ด้วยความที่กลัวว่าไม่มีอะไรกิน เราก็หาร้านค้าบนหมู่บ้านนั้น เนื่องจากอยู่บนดอย การคมนาคมลำบาก คิดว่าราคาต้องแพงๆ แน่ๆ แต่ที่ไหนได้ราคาปกติเลย เลยคว้าเครื่องดื่มผสมยอดข้าวไปสองสามขวด
ทุ่มหนึ่ง หลังเข้าที่พักอาบน้ำกันแล้ว พี่สันติ คนที่เราติดต่อที่พัก เรียกให้ไปกินข้าว ที่นี่กินกันแบบธรรมดาๆ บ้านๆ แต่เป็นความบ้านๆ ที่มีเสน่ห์ เป็นอีกหนึ่งมื้อที่ประทับใจมากๆ เลยละครับ

กิจกรรมรอบกองไฟ อากาศเย็นๆแบบนี้ แหล่งกำเนิดความร้อนเดียวที่เรามีคือกองไฟ และมีการสาธิตการคั่วกาแฟให้ดู เราได้มีโอกาสได้ลองคั่วลองชิมกันด้วย สนุกสนานกันไป



ตื่นเช้ามาตีห้ากว่าๆ ก็ขึ้นไปชมวิวที่จุดชมวิวครับ ขึ้นด้วยรถโฟวิลของพี่สันติ วิวก็อย่างที่เห็นครับ บรรยากาศดี รายล้อมด้วยภูเขาและสายหมอก พี่สันติไม่ลืมที่จะหยิบกาแฟ และชามาเสิร์ฟให้กับพวกเรา




กลับลงมาจากจุดชมวิวก็มีจุดถ่ายรูป และไฮไลท์ก็คงเป็นการเก็บเมล็ดกาแฟ





ตอนเช้าก็มาทานข้าวต้มที่หมู่บ้านเตรียมไว้ให้ สายๆ เราก็เดินทางกลับครับ ว่ากันว่าเวลาแห่งความสุขผ่านไปไวเสมอ และนี่ก็เป็เป็น 1 วัน 2 คืนที่แสนสั้น แต่เชื่อได้ว่าความประทับใจที่มีต่อแม่จันใต้จะอยู่ไปนานแสนนาน

บรรยากาศในหมู่บ้าน


ชาวบ้านตอนรับเราเป็นอย่างดีเลยล่ะ



วัฒนธรรมการโล้ชิงชิง

การเดินทางไปแม่จันใต้
เราไปเชียงใหม่ด้วยรถทัวร์ ตามแผนต้องขึ้นเวลา 3 ทุ่มจะไปถึงเชียงใหม่ตอนประมาณ 6 โมงเช้า จากนั้นตอน 9 โมงขึ้นรถที่บขสไปแม่จันใต้ โดยที่ลงตลาดบ้านแม่ต๋ำ เดินทางประมาณ 2-3 ชั่วโมง แต่แผนพังค่ะเนื่องจากรถทัวร์ที่เราขึ้นเลทไป 3 ชั่วโมงแถมยังรถเสียอีก กว่าจะได้ออกจริงๆก็ประมาณตี 1 ครึ่ง กว่าจะไปถึงเชียงใหม่ก็เที่ยงกว่าแล้ว สุดท้ายเราต้องเหมารถแดงไปลงที่ตลาดบ้านแม่ต๋ำ พอถึงเราก็โทรหาพี่สันติกุลทันทีแต่ก็ไม่ติด ในความโชคร้ายยังมีความโชคดีอยู่บ้าง เราเจอคนในหมู่บ้าน เลยขอติดรถขึ้นไปด้วย ด้วยความที่เราไม่ได้โทรกำชับกับพี่สันติกุล เราจึงพลาดการแสดงต้อนรับของหมู่บ้านไป สำหรับที่พักที่นี่จะแยกชายหญิงอย่างชัดเจน ใครไปเป็นคู่ทำใจเลย ถ้ายังไม่ได้แต่งงานกันนอนด้วยกันไม่ได้นะ

การมาหมู่บ้านนี้เหมือนเป็นการชัตดาวน์ตัวเองจริงๆ ร่างกายได้สัมผัสถึงธรรมชาติ จิตใจได้สัมผัสถึงความอบอุ่น ความจริงใจ และพลังความเชื่อที่วนเวียนในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้ ตอนนั้นรู้สึกถึงพลังชีวิตที่เพิ่มขึ้นจริงๆ ถ้ามีโอกาสเราคงพบกันใหม่นะแม่จันใต้





